Puhuva Kone – Jokainen Tavallaan (2010)
Puhuva Kone to po fińsku „Mówiąca maszyna”. Jest to pseudonim młodego rapera o nazwisku Pyry Karjalainen urodzonego 18 listopada 1998 r. w Tuusula, niewielkim miasteczku w południowej Finlandii. Pyry Karjalainen, który spędził dzieciństwo w Tuusuli, nagrał swoje pierwsze utwory rapowe w wieku dziewięciu lat. Trafiły one do producenta muzycznego i rapera Elastinena, czyli Kimmo Laiho, który postanowił zaproponować chłopcu kontrakt z wytwórnią Rähinä Records.
Spotkanie Pyry’ego i Elastinena zaowocowało podpisaniem umowy. Debiutancki album Puhuva Kone, Jokainen tavallaan, wydany w 2010 roku, zdobył status złotej płyty. Raper miał wtedy jedenaście lat i koncertował po całej Finlandii. Pyry był dziecięcą gwiazdą swoich czasów i prawdziwym fenomenem. Do jego przebojów należały m.in. Lintu i Hyvä kiertää.
HEADS – MicMasta! (2002)
Grupa HEADS powstała w Osace na przełomie lat 90. i 2000. Tworzyło ją czterech chłopców – Takuya, Tooru, Kouhei i Ryota – uczniowie szkoły wokalno-tanecznej CALESS. Jeszcze przed debiutem występowali na konkursach tanecznych, zdobywając m.in. nagrodę specjalną na festiwalu TEENS’ MUSIC FESTIVAL w 1997 roku.
Oficjalny debiut nastąpił w lipcu 2000 roku, kiedy ukazał się singiel screeeam! wydany przez Victor Entertainment. Grupa promowana była hasłem „gaki rapper” – dziecięcy raperzy. Mimo że określano ich jako zespół J-popowy, ich styl łączył taneczny pop z elementami hip-hopu i rapu.
W ciągu dwóch lat HEADS wydali kilka singli i album MicMasta! (2002), po czym ich działalność zaczęła wygasać. Ostatnim wydawnictwem był singiel SOMEDAY, cover utworu Motoharu Sano. Po rozwiązaniu grupy dwaj członkowie, Tooru i Ryota, założyli z kolegami z liceum rockowy zespół ONE OK ROCK, natomiast Takuya i Kouhei rozpoczęli kariery aktorskie.
Lil Jordan – R U Ready 4 Me? (2006)
Lil’ Jordan (Jordan Eugenio) pochodzi z Kalifornii i już jako dziecko stał się rozpoznawalny dzięki występom telewizyjnym oraz działalności charytatywnej. Zanim nagrał swoją pierwszą płytę R U Ready 4 Me?, pojawił się m.in. w programach Good Morning America, CNN Headline News i The Best Damn Sports Show Period, gdzie zyskał przydomek „mały Tiger Woods”. Poza muzyką pasjonował się golfem, grał w turniejach i organizował imprezy, z których dochód przeznaczano na cele dobroczynne.
Debiutancki album Lil’ Jordana łączył hip-hop i R&B w stylu Zachodniego Wybrzeża, wpisując się w nurt hyphy. Na płycie pojawili się znani raperzy z regionu, m.in. Too $hort, Mistah F.A.B., Cozmo i Gennessee Lewis, który był także producentem większości utworów. W tekstach i wystąpieniach Jordan często podkreślał rodzinne wsparcie – jego ojciec prowadził jego własną wytwórnię Golf Man Records, żeby zabezpieczyć jego prawa, a brat Joshua, który miał zespół Downa, był dla niego inspiracją.
Kamil Majestic – Afrotipeu 2 (2017)
Kamil mieszka we Francji, jego ojciec pochodzi z Afryki, a matka jest Polką. Jego muzyka to rap mediterraneo inspirowany wpływami muzyki afrykańskiej.
Dustin / VDSIS – Träume (2019)
Dustin uczestniczył w 2019 r. w projekcie organizacji pozarządowej w Fuldzie „Z ulicy do studia” i nagrał długogrający album zatytułowany „Marzenia” (Träume).
Lil’ Romeo – Lil’ Romeo (2001)
Lil’ Romeo, czyli Percy Romeo Miller Jr., to raper z Nowego Orleanu, który zadebiutował w wieku 11 lat singlem My Baby (2001). Utwór, inspirowany piosenką „I Want You Back” The Jackson 5, osiągnął 3. miejsce na liście Billboardu i sprzedał się w milionach egzemplarzy. Jego wizerunek opierał się na czystym, młodzieżowym R&B i rapie kierowanym do nastolatków, podobnie jak w przypadku Lil’ Bow Wowa.
Romeo pochodzi z muzycznej rodziny – jest synem rapera i producenta Master P oraz członkiem klanu No Limit Records, który w latach 90. miał ogromny wpływ na scenę hip-hopową. Jego debiutancki album Lil’ Romeo odniósł komercyjny sukces pomimo upadku imperium No Limit. Kolejna płyta, Game Time (2002), sprzedała się jeszcze lepiej, choć nie przyniosła już żadnych większych hitów.
Lil Bow Wow – Beware of Dog (2000)
Lil Bow Wow, właściwie Shad Moss, zadebiutował w wieku 13 lat albumem Beware of Dog (2000), który natychmiast przyniósł mu status dziecięcej gwiazdy rapu. Album, wyprodukowany przez Jermaine’a Dupriego i Snoop Dogga, zawierał przebój Bounce with Me oraz późniejszy hit Bow Wow (That’s My Name). Jego styl łączył szybki, melodyjny rap z lekkimi, przyjaznymi dla młodszej publiczności tekstami.
Podobnie jak Lil’ Romeo, Bow Wow stał się ikoną młodzieżowego hip-hopu przełomu wieków, kierując swoją muzykę do nastoletnich fanów. Z czasem próbował zerwać z wizerunkiem dziecięcego rapera, skracając pseudonim do „Bow Wow” i podejmując współpracę z bardziej dojrzałymi artystami R&B. Jego kariera objęła też aktorstwo – występował m.in. w filmach Like Mike i Johnson Family Vacation.
BIG 3 – We are BIG 3 (2003)
Jeden z najlepszych młodzieżowych zespołów T-pop, który na swojej debiutanckiej płycie CD zaprezentował rodzaj dziecięcego rapu, ale całkiem przekonującego.
Ståle Stiil – Yo! (1992)
Norweski raper, którego prawdziwe imię i nazwisko to Ståle Gerhardsen. W wieku 11 lat wydał swój debiutancki album „Yo!” pod pseudonimem Ståle Stiil. Jest pasierbem Mortena Skageta, byłego basisty norweskiego zespołu heavymetalowego TNT.
Luca Turati – Luca T (1994)
Luca Turati to włoski raper skrywający się pod pseudonimem Luca T. Jego najbardziej znany utwór to singiel Rapparecchio.
inne: Sammie – From the Bottom to the Top (2000), Perfect Gentlemen – Rated PG (1990), SK 07 czyli Traoré Chris Aboubacar Hanta