Dalton Cyr urodził się 21 lipca 2000 roku w Jacksonville na Florydzie w Stanach Zjednoczonych. Śpiewem interesował się od najmłodszych lat – pierwsze próby podejmował już jako trzyletnie dziecko. Był jednak nieśmiały i przez długi czas zmagał się z tremą, która utrudniała mu występy przed publicznością.
Przełom nastąpił około dziewiątego roku życia. Wcześniej, jako ośmiolatek, zaczął grać na gitarze i uczestniczyć w próbach lokalnego chóru, stopniowo oswajając się ze sceną. Około 9–10 roku życia przełamał lęk przed występami i zaczął brać udział w przesłuchaniach, zdobywając role w musicalach. W tym samym okresie rozpoczął naukę śpiewu u Lorny Greenwood. Równolegle rozwijał umiejętności kompozytorskie – udział w konkursie pisania piosenek był dla niego impulsem zacząć tworzyć własny materiał.
W grudniu 2011 roku nawiązał współpracę z hollywoodzką menedżerką Irene Dreayer. To wtedy rozpoczęły się prace nad debiutanckim albumem. Początkowo planował napisać kilkadziesiąt utworów, jednak ostatecznie wybrał tylko część z nich. Materiał powstawał, gdy miał około 11 lat, przy wsparciu producenta Paula Foxa oraz wokalistki Jess Furman.
Album I’ll Be There ukazał się w 2012 roku, tuż przed jego dwunastymi urodzinami. Znalazło się na nim jedenaście krótkich, utrzymanych w popowo-rockowej stylistyce utworów, w tym „The Way It Should Be”, „Always”, „Whisper” oraz utwór tytułowy. Wkrótce po debiucie Cyr rozpoczął intensywną działalność koncertową – występował regularnie na festiwalach, targach, w amfiteatrach i halach widowiskowych, budując rozpoznawalność w różnych regionach Stanów Zjednoczonych. Według dostępnych informacji już jako nastolatek dawał około 50 koncertów rocznie, a jego występy przyciągały wielotysięczną publiczność.
Wiosną 2013 roku został wybrany przez scoutów branżowych jako jeden z najbardziej obiecujących młodych autorów piosenek na świecie i zaproszony do udziału w International Prodigy Workshop (Prodigy Camp), międzynarodowym programie dla utalentowanej młodzieży zajmującej się muzyką i filmem. To doświadczenie miało znaczenie dla dalszego dojrzewania jego twórczości i poszerzenia działalności poza samą scenę muzyczną.
Kolejne wydawnictwo, A New Day z 2014 roku, pokazało wyraźne przesunięcie w stronę bardziej osobistego materiału. Cyr, będąc już starszym nastolatkiem, rozwijał formę piosenek i większą wagę przykładał do narracji tekstowej. Jego styl pozostał osadzony w gitarowym popie, ale stał się spokojniejszy i bardziej uporządkowany.
W tym samym czasie coraz silniej zaznaczała się także jego obecność publiczna. Został krajowym ambasadorem organizacji The Dream Factory, wspierającej spełnianie marzeń dzieci przewlekle i ciężko chorych. Równolegle pojawiał się w mediach – w programach telewizyjnych stacji NBC, ABC i FOX, a także w audycjach radiowych, w tym NPR, co umocniło jego pozycję jako młodego artysty rozpoznawalnego poza samym środowiskiem muzycznym.
W 2017 roku ukazał się album Breathe, który stanowił dalszy krok w kierunku spójnej koncepcji artystycznej. Równolegle Cyr stworzył muzyczną trylogię filmową o tym samym tytule – był jej pomysłodawcą, reżyserem, współscenarzystą oraz odtwórcą głównej roli. Projekt realizowany we współpracy z Teens Against Distracted Driving łączył muzykę z kampanią społeczną dotyczącą zagrożeń wynikających z rozproszonej jazdy.
Równolegle rozwijał działalność aktorską. Wystąpił m.in. w filmie Time Toys oraz w serialach Pretty Little Liars i A History of Radness. Jego kariera pokazuje stopniowe przejście od dziecięcego debiutu muzycznego do wszechstronnej działalności obejmującej muzykę, film, scenę i projekty społeczne.
Jego muzyka bywa porównywana do stylu Eda Sheerana i Bruce’a Springsteena – pełna emocjonalnych tekstów i gitarowych aranżacji. Łączy energię młodego rocka z dojrzałym, refleksyjnym przekazem. Jako performer zasłynął z intensywnej, ekspresyjnej obecności scenicznej.