Połowa lutego sprzyja planom na wieczór. Zamiast oczywistych wyborów można pójść w stronę filmów o relacjach w stanie przejściowym: między dzieciństwem a dorosłością, między samotnością a porozumieniem, między domem a jego brakiem. Cztery tytuły, które nie grają wprost na emocjach, ale zostawiają ślad.
„Jess + Moss” (2011, reż. Clay Jeter)
czwartek, 12 lutego godz. 23:25 Sundance TV
Film eksperymentalny, zbudowany z obserwacji i pauz. Dwójka młodych ludzi spędza czas na prowincji Kentucky. Fabuła jest szczątkowa, dialogów niewiele, kamera często trwa przy twarzach i drobnych gestach. To raczej zapis stanu niż klasyczna opowieść. Najważniejsze jest zawieszenie – moment, gdy kończy się dzieciństwo, a dorosłość jeszcze nie ma wyraźnych konturów. Relacja między bohaterami nie daje się łatwo nazwać. Jest w niej ciekawość, napięcie, potrzeba sprawdzenia granic. Film wymaga skupienia i cierpliwości. Dobrze działa w ciszy
„Kochankowie z Księżyca” (2012, reż. Wes Anderson)
piątek, 13 lutego godz. 9:20 FilmBox Extra HD
Dwunastolatkowie uciekają z obozu i z domu, zostawiając za sobą dorosłych z ich zasadami. Anderson trzyma wszystko w ryzach wizualnych: symetria kadrów, precyzyjna scenografia, wyraźny rytm. Pod tą kontrolą kryje się jednak opowieść o pierwszej samodzielnej decyzji i o potrzebie bycia potraktowanym poważnie. To film o sojuszu zawartym przeciwko światu, który nie słucha. Lekki w tonie, ale uważny w szczegółach.
„Pozwól mi wejść” (2008, reż. Tomas Alfredson)
sobota, 14 lutego godz. 00:00 Cinemax 2
Szwedzkie blokowisko, zima, śnieg tłumiący dźwięki. Oskar spotyka Eli, która wprowadza do jego uporządkowanej samotności coś niepokojącego. Film korzysta z konwencji horroru, ale najważniejsza jest relacja dwojga outsiderów. To opowieść o lojalności i o potrzebie obecności drugiej osoby, nawet jeśli ta obecność ma swoją cenę. Chłodny obraz, oszczędne dialogi, precyzyjna reżyseria
„Lion. Droga do domu” (2016, reż. Garth Davis)
sobota, 14 lutego godz. 16:00 FilmBox Premium HD
Historia oparta na faktach. Mały chłopiec z Indii gubi się i trafia do innego kraju. Po latach, już jako dorosły, próbuje odtworzyć drogę do miejsca, które pamięta z dzieciństwa. Film skupia się na pamięci, tożsamości i potrzebie zakorzenienia. Emocje wynikają z konsekwentnej drogi bohatera, nie z łatwych chwytów. To opowieść o szukaniu punktu odniesienia – geograficznego i osobistego.
Te cztery filmy łączy motyw przejścia. Bohaterowie są w ruchu: uciekają, sprawdzają granice, szukają, próbują zrozumieć, kim są wobec kogoś drugiego. Połowa lutego może być dobrym momentem, by przyjrzeć się takim historiom bez deklaracji i bez ozdobników. Wystarczy ekran i czas.