Japonia

Literatura

Ryūnosuke Akutagawa – japoński pisarz, autor opowiadań, w tym Torokko.

Kenji Miyazawa – autor baśni i opowiadań dla dzieci, m.in. Noc na kolei galaktycznej i inne baśnie.

Manga i anime

Filmy animowane Hayao Miyazaki – klasyka japońskiej animacji.

Mangi – m.in. Penguin Highway, Made in Abyss.

Muzyka

Lata 70.–80.

Finger5 (フィンガー5) – japońska odpowiedź na Jackson 5, początkowo czterech braci Tamamoto z Okinawy: Kazuo, Mitsuo, Masao, Akira, oraz ich siostra Taeko. Album Gakuen Tengoku (学園天国; School Heaven) wydany w kwietniu 1974 r.

Big Mammoth (ビッグ・マンモス) – chłopięcy zespół związany z programami FUJI TV (1975–1982), występujący w sportowych strojach z energicznymi choreografiami.

Sakamoto Hideaki (坂本秀明) – japońska odpowiedź na Neila Reida; w 1976 r. wydał album Mother of Mine (16 utworów, w tym „The Song for Mama”).

Clipper / Nailclippers (クリッパー) – nastoletni zespół japońsko-filipińskiego rodzeństwa: Dianne, Dennis, Noel, Warren i Jon. Najbardziej znana płyta: Boy (ボーイ, 1978 r.).

Hiroya Oka (岡 浩也, ur. 21 marca 1967) – aktor i piosenkarz, członek Chóru Dziecięcego NHK w Tokio. Znany z roli Kenjiego/Kenichiego w serii „Ken-chan”. Nagrał albumy Let’s sing in sea and mountain, Let’s sing Christmas, From Tsutomu to Yumi oraz liczne single. Na początku lat 80. był solistą i basistą młodzieżowego zespołu rockowego P.T.A., później wycofał się z kariery muzycznej i został lekarzem.

Lata 90.–2010

Daichi Miura – absolwent Okinawa Actors School; członek zespołu Folder, album The Earth (1998).

Heads – hiphopowy zespół, album MicMasta! (2002) (#2 w zestawieniu najlepszych płyt hip-hop)

Lata 2010–2024

EBiDAN – kolektyw i agencja talentów (Stardust Promotion), album oraz liczne single i EP-ki:

• 2016 – EBi Best EBiDAN 39&KiDS
• 2017 – Terakoya EP (STAR-MEN KiDS), SUMMER DAYS! (STAR★MEN)
• 2018 – Pirates EP (STAR-MEN KiDS)
• 2019 – Statue EP (STAMEN KiDS)
• 2021 – Inside The Mirror
• 2022 – IntoYou
• 2023 – Push&Pull
• 2024 – ANSWER
• 2025 – TAGLESS

Maeda Maeda – duet dziecięcy złożony z braci: Kōta Maeda (前田航基, ur. 6 września 1998) i Kōdai Maeda (前田旺志郎, ur. 13 grudnia 1999). Zdobyli popularność jako młodzi performerzy komediowi i telewizyjni, później obaj zostali aktorami.

Seishirō Katō (加藤清史郎, ur. 4 sierpnia 2001) – aktor i wokalista dziecięcy znany z ról filmowych, seriali i reklam. Brał też udział w nagraniach piosenek powiązanych z produkcjami TV.

Fuku Suzuki (鈴木福, ur. 17 czerwca 2004) – aktor i piosenkarz dziecięcy występujący w serialach i programach rozrywkowych. Nagrywał także utwory dla młodej widowni i anime.

Kawai Yūto (川合結人, ur. 2011) – wokalista, określany jako „król śpiewu chłopców” o krystalicznie czystym głosie.

Haru Hiraga

Candy – wink first (Taiga Shimada, Shoma Fujishiro, Ko Matsuzaki, Ruki Kawada i Yushi Kosukegawa)

Neil – zadebiutował 7 sierpnia 2024 r. w wieku 13 lat mini-albumem HAPPY BOX, zawierającym m.in. utwory Someday, Won’t You Stay, Superstar, Still oraz 君と (Kimi to), które napisał i wykonał samodzielnie, grając wszystkie instrumenty. Album pokazuje jego wokalne i taneczne umiejętności oraz młodzieńczą energię.

PG -「WA・BI・SA・BI 」

DIG IT! DIG IT! ONE – Shanghai Honey

Chłopięcy soliści (treble)

Tomokazu Murakami (村上友一, ur. 1979) – wokalista i chórzysta, debiutował w wieku 8 lat w konkursach pieśni dziecięcej, zdobywając nagrody ogólnokrajowe. Jego pierwszy album „Anielski głos” (天使の歌声, 1990) został nagrany w wieku 10 lat, zawiera 24 utwory zarówno europejskie klasycznego repertuaru (np. „Ave Maria” Gounoda na podkładzie Bacha), jak i japońskie pieśni dziecięce i śpiewane melodie ludowe („七つの子”, „里の秋”, „花かげ”). Poza tym nagrał także zawierający 6 utworów singiel z ariami z oper Scarlattiego, Händla.

Kouji Funamoto (ＫＯＵＪＩ／橋を渡る少年, ur. 2 października 1980) – kompozytor i wokalista, który w dzieciństwie komponował muzykę i pisał wiersze; wydał niezależny album Pierwsza wiosna (1994), singiel Przyjacielu (1995) i debiutancki album studyjny Chłopiec, który przechodzi przez most (1996).

Kotohisa Ueno (上野琴久, ur. ok. 1992) – chłopięcy sopran na albumie Chirping of the Last (2004), nagrany w wieku 10–12 lat. Repertuar obejmuje utwory autorskie, w tym unikalny śpiew gwizdkowy.

Ichiro Kurihara (栗原一朗, ur. 2001) – debiutancki album 永遠~Engel Song~ (2014) z aranżacjami na głos chłopięcy i fortepian.

Mikey Robinson (マイキー・ロビンソン, ur. ok. 2003/2004) – boy soprano kształcony w Singapurze, a o pochodzeniu japońsko-brytyjskim; zadebiutował singlem bożonarodzeniowym w 2016 r., a w 2017 wydał album CD z 16 utworami. Zdobywca nagród na międzynarodowych konkursach wokalnych, koncertował m.in. w Carnegie Hall.

Musicale

2016 – Kuroshitsuji: Noah’s Ark Circus

Film japoński o dzieciństwie

Arcydzieła kina japońskiego

1932 – Urodziłem się, ale… (Otona no miru ehon – Umarete wa mita keredo)
Reżyseria: Yasujirō Ozu. Film eksperymentalny, traktuje o konfrontacji dziecka z rzeczywistością dorosłych. Uznawany za jedno z pierwszych wybitnych dzieł kina dziecięcego w Japonii.

1940 – Kaze no Matasaburô
Reżyseria: Koji Shima. Film pokazuje subtelne relacje między dziećmi a naturą. Klasyka wczesnego japońskiego kina rodzinnego, ceniona za atmosferę i poetyckie obrazy.

1999 – Kikujiro (Kikujirô no natsu)
Reżyseria: Takeshi Kitano. Film opowiada o podróży małego chłopca w towarzystwie ekscentrycznego opiekuna. Uznawany za mistrzowski przykład kina łączącego humor, nostalgię i melancholię dzieciństwa.

Wybrane filmy Hirokazu Koreedy:

• 2004 – Dziecięcy świat
• 2006 – Hana
• 2011 – Życzenie
• 2023 – Monster

Inne japońskie filmy o dzieciństwie

• 1986 – Drzewo bez liści (Raku-yo-ju)
• 1990 – Shonen jidai
• 1996 – Wioska pełna snów (Eno nakano bokuno mura)
• 1999 – Ano natsu no hi
• 2000 – Jubunairu
• 2005 – Dziewczynka-Wilczyca (Ôkami shôjo)
• 2005 – Aishiteyo
• 2009 – Torokko
• 2011 – Sayonara Bokutachi no Youchien
• 2011 – Ninja Kids! (Nintama Rantarô)
• 2015 – Natsuyasumi no kyosho
• 2022 – Sabakan
• 2022 – Zenbu Boku no Sei
• 2025 – Futsuu no Kodomo